Tekin KILIÇ’ın “Tanıyamadım” Adlı Şiiri

TANIYAMADIM

Otogar taşınmış gitmiş yerinden

Artvin’de Artvin’i tanıyamadım

Köprübaşı feryat eder derinden  derin

Artvin’de,  Artvin’i tanıyamadım.

 

Yakmış, yıkmış zenginliğin dürtüsü

Viran olmuş tabiatın örtüsü

Sulara gömülmüş tarihi Berta köprüsü

Artvin’de,  Artvin’i tanıyamadım.

 

Terk etmiş köyleri kardeşle bacı

Gitmiş gurbet ele nedir amacı

Tünellere yuva olmuş yamacı

Artvin’de, Artvin’i tanıyamadım.

 

Kahrolsun kim kazdı ise kuyunu

Çözemedim dostlarımın huyunu

Kurutmuşlar derelerin suyunu

Artvin’de, Artvin’i tanıyamadım.

 

Dedikodu, gıybet, saçma, sapan laf

Küreresel ısınmayla bitmiş ot, alaf

Eskiler kalmamış, yeniler tuhaf

Artvin’de, Artvin’i tanıyamadım.

 

Bu manzara bıçak saplar etime

Dört bir yanı dönmüş garip, yetime

Yıllar sonra gittim memleketime

Artvin’de, Artvin’i tanıyamadım.

 

Ankara Şavşat Dergisinden alıntı

Tekin KILIÇ

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir