TİLKİ’NİN VEFASI

TİLKİ’NİN  VEFASI

             Köye uzun zamandır gelemediğimden,  bazı özlemlerimi gidermek için köpek, kedi, tavuk alarak beslemeye başladım.

             Bir gün mahallenin çevresini dolaşırken, büyük pelit ağacının altında Tilki’nin yattığını görüp ona doğru yöneldim,  yaklaştıkça onun yerden kıpırdamadığını görünce ölü olduğunu düşündüm.  Yanına varınca sağ  ve başını kaldırıp bana bakamayacak kadar mecalsizdi.

             Bir zaman izledikten sonra tabiatın dengesini sağlamak için Yüce Yaratan tarafından yaratıldığını, insan olarak ona yardım etmem gereğini düşünerek yanından ayrılıp,  neleri  yiyebileceğini düşünerek eve geldim. Başını kaldırıp yiyecek durumda olmadığından  bir tas süt içerisine ekmek doğrayarak götürüp önüne koydum, bir tasa bir bana bakmaya başladı, belli ki yardım bekliyordu,  hemen başını tasa girecek şekilde kaldırdım zoraki yemeye başladı, yemeyi bitirdikten sonra başını yere koyarak tekrar geleceğimi  umutsuz olmamasını söyleyerek yanından ayrıldım. 

              Tilki’yi besleme  işi on gün kadar sürdü.

               Aradan bir ay falan geçmişti,  evin etrafında Tavukların bağrıştığını duyunca o, yöne yöneldim, zaman zaman Kartal ( Zera )  tavuklara saldırdığından onu zannederek kişa, kişa, uha, uha diyerek  tavukların yanına gidince, yiyecek verdiğim Tilki’nin tarlanın tumbunda altına aldığı  kartal’ı  boğmaya çalıştığını gördüm, kartal  cansız kalınca ben görevimi yerine getirdim dercesine bana bakarak kartalı  aldığı gibi uzaklaştı. Çevrede bir daha tavukları rahatsız edecek ne Tilki nede  kartal gördüm.

 

Rahmi TEMİZ    Temmuz 2012  Papiyet/TEPEKÖY

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir